White Smiling Beauty

Ayla verhuist van Kruisland naar Jelsum

Op 1 mei 1999 kwam ik (Taigaro Gentle Ayla.....oftewel Ayla) bij de fam. Molenaar op de wereld. Ik groeide voorspoedig op en had de eerste weken alles wat mijn Sammenhartje begeerde.
Bijvoorbeeld de tepel van mijn moeder Shakirah waar ik naar hartelust melk uit kon zuigen als ik honger had, veel broertjes en zusjes die mij warm hielden, voldoende mensenhanden die mij knuffelden en natuurlijk niet te vergeten de liefdevolle, doch stevige tongmassages van mijn moeder, om mijn ontlasting op gang te brengen. Zo hield mijn mama het nest ook mooi schoon in het begin. Nog bedankt mam!!!

Nadat mijn amandelvormige oogjes open waren gegaan, ging de wereld letterlijk dus voor mij open. Ik merkte o.a. dat je met die krioelende witte mormels erg leuk kon spelen. Ook ontdekte ik dat als ik met mijn tandjes op hen knaagde, ze ook geluiden produceerden. Bovendien bleek bij nadere inspectie, dat de wereld veel groter was dan de nestbak waarin wij de eerste weken hadden doorgebracht. Ik leerde dat er spul was wat lekker was en niet uit een tepel van mama kwam. Maar voordat ik dat in de gaten had, was ik er al een paar keer doorheen gelopen.
Mijn moeder wilde graag dat we dat spul meer gingen eten (voer heet het geloof ik), omdat we inmiddels scherpe tandjes hadden gekregen.

De kinderen Molenaar hadden me vaak vast. Ze speelden erg vaak met mij en gaven ons te eten. Tom en Marijke roken wel wat anders dan mijn moeder, broertjes en zusjes, maar ik vond het toch wel een lekker en intrigerend geurtje.
Gòh wat heb ik wat afgespeeld zeg. Ik vond alles te gek en leuk (nog trouwens).
Toch sliep ik wel veel, maar ‘s morgens om zes uur was ik altijd weer present en maakte de rest van huize Molenaar maar weer wakker.
Intussen kwamen er steeds vaker mensen over de vloer. Ze gingen dan naar ons kijken en met ons spelen en knuffelen. Ook spraken ze heel veel met Anca, mijn pleegmoeder, maar dit was mensentaal. Hier begreep ik niet veel van.

Op een dag, ik was toen ongeveer zes weken, stopte er weer eens een auto. Er stapten twee mensen uit. Een jongen en een meisje. Ze hadden voor mijn pleegouders een suikerbroodje meegenomen, wat een typische Friese lekkernij is en voor mijn moeder Shakirah en oom Kayuk lekkere hondenstokjes.Ik viel meteen voor ze en ik dacht:" Ja met die mensen wil ik wel gaan samenwonen!"
Maar de vraag was, hoe kon ik ervoor zorgen dat ze mij mee zouden nemen?
Toen had ik een idee. Ik ging heel bevallig met een Samojedenglimlach op mijn gezicht naar hen zitten kijken. Die truc werkte helaas niet, want dat deden mijn broertjes en zusjes ook. Gelukkig gingen de jongen en het meisje (die Bauke en Maya) heten met mijn pleegmoeder het huis in om wat dingetjes door te spreken, zodat ik alle tijd had om een briljant plan te bedenken, waardoor ze voor mij zouden zwichtten.
Toen ik mijn strategie had bedacht, viel ik tevreden in slaap en droomde alvast over de reis naar Friesland.

Zodra ze weer buiten kwamen moesten mijn broertjes met verlof en bleef ik met mijn twee zusjes bij Bauke en Maya achter. Ze wilden nml. dolgraag een teefje.Ze tilden ons achtereenvolgens op, knuffelden en speelden met ons.
En hier lieve vrienden legde ik de basis voor mijn uitverkiezing.Terwijl mijn twee andere zusjes in hun armen heen en weer bleven krioelen, bleef ik heel rustig liggen met een onweerstaanbare smile op mijn gezicht.
Ook gaf ik af en toe lieve likjes. Nou ik zag dat Maya meteen smolt voor mijn tactische avances.Bovendien ging ik als ze met mijn zusjes bezig waren telkens opnieuw naar B & M toe, ging dan op mijn rug liggen en als ik hun vingers te pakken kreeg, ging ik er voorzichtig op sabbelen.
De definitieve slag bracht ik toe, door Maya in hondentaal toe te fluisteren, dat ik de mooiste en liefste Samojeed van de hele wereld was en dat ik altijd in ben voor een pretje.Op deze manier had ik Maya al gauw om mijn hondenteentje gewonden, maar Bauke keek telkens heel geïnteresseerd naar mijn zusje Anouk. Zij zou nog wel eens een gevaarlijke concurrent voor mij kunnen worden.Gelukkig verknoeide Anouk dit zelf door haar dominante gedrag t.o.v. de andere hondjes.
Ze mag dan misschien de knapste Sam van het hele nest zijn, maar ze kan zich ook heel opdringerig dominant gedragen.
Eigenlijk wilden Bauke en Maya ons allebei wel, maar ze hadden nog nooit een hondje gehad, laat staan een Sam, laat staan twee Sammen….
Vandaar dat ze toch een keuze moesten maken…….

En toen lieve lezers, kozen ze mij, vanwege mijn lieve en rustige gedrag. Het baasje zwichtte voor de overredingskracht van het vrouwtje. Zo zie je maar weer, dat je als vrouwtje en als teefje je hersens moet gebruiken: "Het is beter slim dan sterk te zijn!"
Nadat er nog wat was geknuffeld en wat foto’s waren gemaakt, namen Bauke en Maya afscheid en beloofden om me over drie weken te komen ophalen.
Aan de ene kant was dit een moeilijke tijd, omdat steeds meer broertjes en zusjes naar hun nieuwe baasjes verhuisden en ik ook zo graag wilde. Aan de andere kant heb ik nog een te gekke tijd met mijn zusje Anouk en mijn moeder Shakirah en pleegouders gehad. Ik en Anouk genoten de volle aandacht.

En toen was het eindelijk zover. Op een warme zomerdag stopte de Opel Astra van mijn baasjes weer voor de deur. Nog even spelen en wat zaakjes regelen en dan op naar Friesland.Van het vrouwtje mocht ik op schoot, maar ik ging zo nu en dan ook voor haar voeten op de grond liggen slapen, want het was best wel een lange reis (zo’n 255 km.). Ik ben heel lief geweest en heb geen kik gegeven, zelfs geen blafje, zelfs geen piepje. Zo nu en dan stopten we even en mocht ik wat drinken en een plasje doen.
Toen we na de lange rit in Jelsum aan waren gekomen liep eerst de hele buurt uit om mij te bewonderen. Er wonen dan ook heel veel hondenvriendjes.
Nou en toen voor het eerst in mijn nieuwe huis. Ik ging meteen op verkenningstocht. Ook ging ik direct het huis inwijden door een plas te gaan doen. Niet eerst snuffelen en rondjes draaien en wazig kijken, zoals mijn vrouwtje in de boekjes had gelezen, maar meteen zitten en hupsakee d'r uit met die plas. Ook liet ik hen direct zien, dat ik een echte hondenkeutel kon produceren. De zus van het vrouwtje, Anneke, kwam ook nog dezelfde avond om te kijken hoe ik eruit zag en speelde met mij met mijn nieuwe speeltjes.
Toch was ik wel moe geworden van de reis en al die nieuwe indrukken, evenals mijn baasjes. Dus gingen we naar bed. Het vrouwtje had al weken een doos met een dekentje erin naast haar bed klaar staan. De bedoeling was geloof ik dat ik daarin moest slapen. Nou mooi niet dus! Ik ben nogal claustrofobisch aangelegd en net als andere Samojeden houd ik van ruimte om me heen. Dus het eerste wat ik deed toen ik in de doos zat, was er weer uit klimmen.
Maya maakte daarom naast haar bed een plekje waar ik niet weg kon lopen. Ik vond het helemaal niet erg of zo hoor toen het licht uitging. Zo nu en dan aaide het vrouwtje mij en ik had een heeeeeeeeeele grote bak met water voor mij alleen.
Een nadeel van zoveel drinken is echter dat je ook veel moet plassen.
Aangezien ik vrij hygiënisch ben aangelegd (zo moeder zo dochter zeg ik altijd maar), begon ik de plas weer op te likken met als gevolg dat ik weer moest drinken en weer moest plassen en weer moest….
Hier kwamen het vrouwtje en het baasje ook achter. Ze hebben de hele nacht niet geslapen, omdat ze telkens weer met schone kleedjes en zeiltjes aankwamen. Toch wel lief hè? Nou ja, ze moesten ook weten dat ze een babyhondje in huis hadden genomen, niet dan?

Copyright © 2003 - 2009 Maya Paulusma Voor meer informatie kunt u mailen naar:

whitesmilingbeauty@planet.nl