White Smiling Beauty

Ayla mag nog geen pupjes, maar volgt samen met Anouk een ringtrainingscursus.

Helaas kan ik (Ayla) mijn belofte, dat ik in dit vervolgverhaal verder zou vertellen over mijn eerste nestje puppen, niet waarmaken.
Dit lag absoluut niet aan mij hoor, maar het is allemaal de schuld van het vrouwtje.
Ik kan er toch ook niets aan doen, dat ik twee maanden eerder dan gepland loops werd, maar het vrouwtje had gewoon haar zaakjes nog niet goed voor elkaar. Ik begrijp best wel, dat het vrouwtje alles tot in de finesses goed geregeld wil zien en goede en geen overhaaste beslissingen wil nemen, maar nu moet ik WEER een jaar wachten, daar ik maar 1x in de 10 tot 12 maanden loops word, evenals Anouk trouwens.



Balen dus!!!

Ook omdat ik nu niet mee kon naar de tentoonstelling in Zuidlaren.
Om ons op de tentoonstelling beter te kunnen presenteren en omdat de baasjes zich erg amateuristisch en onwennig voelden in de ring, volgen we sinds januari 2002 een cursus ringtraining in een manege in Oudega op woensdagavond. Niet dat we dit nu superinteressant vinden hoor! We doen het omdat de baasjes het graag willen en ons meenemen, maar een uur lopen, netjes staan, volgen en je laten betasten door Jan en alleman is volgens Anouk en mij meer dan en lang genoeg. Bovendien zijn er veel andere zaken in de manege aanwezig, die ook onze aandacht hebben. Bijvoorbeeld alle paardenpoep die rijkelijk in de manege op de grond ligt.
Er zijn er cursisten bij, die de hele tijd niks anders doen dan hier van eten (alsof ze in weken niets hebben gehad), maar als wij ook een poging willen wagen, steken de baasjes hier altijd een stokje voor. Aangezien de manege één grote zandbak is, kunnen wij het niet laten, om zo nu en dan als het ons allemaal te lang duurt een begin te maken met een graafgat. Ook dit wordt niet door de baasjes getolereerd. En omdat we dus niets van ze mogen (Anouk en ik mogen niet naar elkaar toe, we mogen niet spelen met de andere honden, we mogen niet snuffelen enz…..) en alles op commando moeten doen, daarom gaan we dwars doen, lekker pùh! Als het vrouwtje naar rechts wil, ga ik naar links. Als het vrouwtje wil, dat ik mooi blijf staan, ga ik zitten of liggen. Als het vrouwtje wil, dat ik tempo ga lopen, ga ik vertragen. Als ze wil dat ik goed doorloop, dan heb ik ineens een ontzettende belangstelling voor de andere hondjes. Als ze wil dat ik omhoog kijk, kijk ik alle kanten op, behalve de goede en bovendien laat ik mezelf niet showen voor de trainer, maar als de trainer met de andere hondjes bezig is en het vrouwtje nog even met mij oefent, ga ik netjes staan zoals het hoort.
Anouk protesteert op haar eigen manier, door te blaffen of zachtjes te janken en/of door plat in het vieze zand te gaan liggen, terwijl ze op dat moment eigenlijk netjes moet gaan staan.
Thuis doen we de oefeningen echter voorbeeldig. We lopen keurig mee, we laten ons geduldig door de baasjes betasten, we kunnen met gemak een minuutje staan, terwijl onze staarten rustig heen en weer boven onze rechte ruggen zwaaien en we onze baasjes met liefdevolle adorerende blikken aankijken.

Dus toen Anouk met de baasjes mee ging naar Zuidlaren hadden ze dan ook niet zulke hoge verwachtingen. Ik werd ’s morgens in Leeuwarden bij de broer van de baas gedropt, daar zij een Shi-Tzutje (Daisy) hebben, waar ik graag mee speel.
Anouk deed het in Zuidlaren echter boven verwachting goed. Ze liep mee als ze mee moest lopen, ze bleef mooi en lang genoeg staan voor de streep die de keurmeester getrokken had en toen de keurmeester naar haar toe kwam, begroette ze hem, door bij hem op te springen met de bedoeling om hem een lik in het gezicht te geven, waarna ze zich vervolgens rustig liet betasten.
Ondanks dat ze als derde teefje eindigde, waren de baasjes erg tevreden. De ringtraining had zeker zijn vruchten afgeworpen.
Het vrouwtje kocht voor mij en Anouk en ook voor Daisy nog een nieuw speeltje en wat lekkers.
Wat de baasjes wel heel erg jammer vonden was dat de bench-nummers evenals de vorige keer tijdens de tentoonstelling in Leeuwarden, verwisseld waren, zodat ze een heel eind bij de andere Samojeden(eigenaren) vandaan kwamen te zitten.
Ik hoop niet dat dit weer tijdens de show in Leeuwarden gebeurt, want het vrouwtje mag namelijk graag heel veel Samojedenwijsheden opsnuiven, waar wij later dan weer profijt van hebben. Maar daarover in een ander vehaaltje meer. Voor nu heb ik genoeg gekeft.
Ik stop er mee, want omdat ik nog steeds loops ben, ben ik daar mee samenhangend altijd een beetje lui. Ik laat het vrouwtje nog even wat Wisten jullie ditjes en Wisten jullie datjes opschrijven en daarna ga ik mijn kleedje opzoeken, om eens een heerlijke hondenslaap te doen………



        Wisten jullie dat:

  • Als ik met het baasje en de bal wil spelen, ik de bal op de afstandsbediening druk, waardoor de televisie uit gaat en zo het baasje wel met mij moet gaan spelen?
  • Anouk moeiteloos elke fazant die zich in de rietkraag van de Dokkumer Ee heeft verstopt weet op te sporen?
  • Wij in het weekend ’s morgens bij de baasjes op bed mogen slapen en dan net zolang tegen de baasjes aanduwen en schuiven, totdat één van de twee naast het bed ligt?
  • Het vrouwtje, Anouk en ik honderden meters werden achtervolgd door een Rottweiler, die van het erf af kwam, omdat ik loops was. Het vrouwtje daarom vreesde voor mijn maagdelijkheid en steeds sneller ging lopen, terwijl de afstand tussen ons en de Rottweiler steeds kleiner werd?
  • Het achteraf een Rottweilerteefje bleek te zijn?
  • Ik het vrouwtje altijd waarschuw door een aantal keren kort te blaffen, dat Joepie de poes naar binnen wil en voor de voordeur staat?
  • Het vrouwtje allemaal haar van ons in een netje buiten heeft opgehangen, zodat de vogeltjes een lekker warm nestje kunnen maken? En dat ze hier dankbaar gebruik van maken?

 ZZZZZZZZZZZZZZZzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzz........................

 

                Wordt vervolgd..........

Copyright © 2003 - 2009 Maya Paulusma Voor meer informatie kunt u mailen naar:

whitesmilingbeauty@planet.nl