 |
 |
 |
 |
|
Mijn Sammenman Kumora's Big Nicolaї komt op bezoek...
|
|
 |
 |
 |
 |
Toen ik op 9 februari 2003 op het hoogtepunt van mijn vruchtbare periode was, verscheen mijn Sammenman Kumora's Big Nicolaї
opnieuw in mijn leven.
Hij had deze keer zijn baas, zijn vrouwtje, zijn twee kindvrouwtjes en
zijn hondenvriendinnetje en huisgenootje Stacy meegenomen.
De bedoeling van dit treffen was, dat Nick samen met mij voor nageslacht zou
gaan zorgen.
Het vrouwtje had ondertussen al alle voorzorgsmaatregelen getroffen, zodat
niets ons samenzijn meer in de weg zou kunnen staan.
Zo had zij er o.a. voor gezorgd, dat mijn jaarlijkse prik op tijd had gehad, ik
in een pico bello conditie verkeerde en dat ik ontwormd was. Het baasje van Nick
had precies hetzelfde gedaan. Administratief had ze alles goed geregeld.
Bovendien had ze me voor mijn ontmoeting met Nick goed laten plassen en had ze
me een heel klein beetje eten maar ’s morgens voorgeschoteld, zodat ik niet
misselijk zou worden. Maar goed……dat van dat eten had ze niet hoeven doen hoor,
want ik kon toch geen hap door mijn keel krijgen, omdat de hormonen
verschrikkelijk door mijn Sammenlijf gierden.
Natuurlijk had ze ook de theoretische achtergronden gelezen over o.a. hoe een
dekking in zijn werk gaat, welke moeilijkheden er op kunnen treden en dat er bij
een dekking ook sprake is van een zogenaamd voor- en naspel.
Maar zoals wel vaker het geval is, gaat het er in de praktijk toch vaak anders aan toe, want zodra ik Nick zag (evenals Nick overigens) was ik meteen in trance en wilden we heel dicht bij elkaar zijn. Nick probeerde dit te bewerkstelligen door meteen een poging te doen om van achteren boven op mij te springen, maar daar we nog midden in de schuur waren en de baasjes dit niet wilden, kon het baasje van Nick dit nog net verhinderen. Toen we nog maar net twee stappen buiten de schuur hadden gezet (we hebben het grasveldje niet eens bereikt, terwijl dat slechts zo’n twee meter van de vanaf de schuur begint), konden we niet langer wachten en voordat het vrouwtje er erg in had, zat Nick bovenop mij, stootte een aantal keren met zijn achterwerk heen en weer en "Bingo"……we zaten aan elkaar vast.
Dus niks geen voorspel!!!
Ik schrok me op datzelfde moment echter wezenloos en voelde pijn in mijn
buik, door iets wat heel erg begon op te zwellen. Hierop begon ik te gillen en
luidkeels te jammeren om mijn angst voor het onbekende en de pijn die ik voelde
duidelijk te maken.
Ook kwijlde ik zo erg, dat de winterjas van het vrouwtje helemaal nat werden.
Dit vond ze niet erg hoor, ze schrok alleen want dit had ze niet verwacht en
hier had ze niks over gelezen en gehoord. Het vrouwtje probeerde me daarom
gerust te stellen en hield me vast, terwijl het baasje van Nick me ook hielp
door Nick enigszins te ondersteunen, zodat hij niet met zijn totale gewicht
bovenop mij leunde. Iedereen wilde het me dus wel naar de zin maken, maar
desondanks wist ik toch niet goed wat me overkwam. Prettig was anders, maar ik
bleef toch stokstijf staan, want intuďtief wist ik dat dit zo hoorde en dat mijn
voorouders dit ook altijd zo hadden gedaan.
Toen we zo’n 10 minuten aan elkaar vast hadden gezeten, voelde ik dat de
zwelling afnam. Ik begon steeds zachter te jammeren en zodra Nick zich terug had
getrokken, hield ik daar ook mee op.
Nadat ik me had gefatsoeneerd door me zelf wat schoon te likken, evenals Nick
overigens, wilde ik nog even met hem spelen, want we hadden geen voorspelletje
gedaan, maar ik wilde nog wel even met hem naspelen. Zo kon ik hem ook nog even
uitgebreid besnuffelen.
Toen moesten we eerst verplicht uitrusten. Hierna zijn we nog met z’n allen een
wandeling wezen maken. Wel moest er goed op Anouk worden gepast, want die was
ook nog steeds loops, maar Nick was alleen geďnteresseerd in mij en liet Anouk
links liggen. Maar ik zorgde er ook wel voor dat ze niet te dicht in de buurt
van mijn Sammenman kwam. Dat maakte ik haar wel even duidelijk als ze naar mijn
mening te dicht binnen zijn actieradius kwam. Ik verloor Nick tijdens de
wandeling dan ook geen moment uit het oog en week bijna niet van zijn zijde.
Het was een superleuke middag. Ook alle baasjes hadden het erg gezellig
en de
pijnlijke momenten die Nick en ik hadden gedeeld, was ik allang weer vergeten.
Afgesproken werd, dat Nick twee dagen later nog eens zou komen.
Zo afgesproken, zo gedaan.
De tweede keer mochten we echter niet eerder naar elkaar toe dan toen we bij ons achter huis op mijn speelveld waren. Zodra het vrouwtje mij los liet, ging ik meteen weer naar Nick toe en daagde hem op mijn eigen Samojeedse verleidelijke wijze uit. Nick kon deze verleidingen van mij eigenlijk niet weerstaan en wilde al gauw weer bovenop mijn rug springen, maar zo gemakkelijk liet ik mij deze keer niet vangen. Ik plaagde hem gewoon een beetje en slaagde er telkens in om te ontsnappen. Toen ik dit spelletje zo’n 10 minuten met hem had gespeeld, had ik er genoeg van en bleef demonstratief staan. Nou, deze uitnodigende kans greep Nick met al zijn vier poten aan en huppakee…., binnen no-time zat hij wederom boven op mij en waren we binnen luttele seconden weer aan elkaar vast gekoppeld. Ik voelde opnieuw dezelfde pijn en een zwelling in mijn buik opzetten, maar het voelde al wat vertrouwder en dus gilde en jammerde ik ietsje minder luid dan de vorige keer, maar nog wel zo luid dat het vrouwtje kon begrijpen dat ik dit het minst aantrekkelijk van deze hele ontmoeting vind. Ook kwijlde ik iets minder erg.
Evenals na ons eerste samenzijn heb ik na afloop met Nick gespeeld. Echter hij
verloor zijn interesse voor mij aanzienlijk sneller dan de vorige keer toen hij
zijn punt had gezet. Dit gold ook voor mij, want ik hoorde Anouk in huis moord
en brand blaffen. Nadat het baasje van Nick nog wat koffie had gedronken vertrok
mijn Sammenman opnieuw voor de ongeveer twee uur durende rit naar zijn
woonplaats: Uithoorn.
Het zou afwachten zijn wanneer ik hem opnieuw zou ontmoeten.
Maar het vrouwtje vond twee ontmoetingen meer dan genoeg. Het was nu gewoon
afwachten, of Nick zijn werk inderdaad goed had gedaan en zijn genen via mij
heeft kunnen doorgeven!.
Onze dekking was tenminste 2x goed geslaagd!!!
Wordt vervolgd..........
 |
 |
|